Dodany przezW dzisiejszych czasach, gdy technologia rozwija się szybciej niż nasze zdolności do resetowania routerów, coraz trudniej odróżnić „normalne” dzieci od tych… no właśnie, nieco bardziej niezwykłych. W tę lukę wpasowuje się pojęcie, które przez ostatnie dekady zdobywa coraz więcej fanów, zarówno wśród mistyków, jak i zdezorientowanych rodziców – dzieci indygo. Kim są te tajemnicze istoty z aurą w kolorze najdroższej kredki w zestawie? I skąd pewność, że twoje dziecko to nie przyszły mistrz chaosu, a reinkarnacja kosmicznego wojownika z misją ratowania świata?
Dzieci z innego wymiaru… albo przynajmniej z innego podejścia
Termin „dzieci indygo” pojawił się w latach 70. XX wieku, kiedy to parapsycholog Nancy Ann Tappe zaczęła zauważać, że niektóre dzieci mają… specjalne aury. Nie, nie te znane ze sztuki wczesnego średniowiecza – bardziej coś pomiędzy koloroterapią a niewidzialnymi światłami dyskotekowymi. Dzieci te, według Tappe i innych entuzjastów tej koncepcji, mają ciemnoniebieską aurę – właśnie „indygo”. Są wyjątkowe duchowo, często oporne wobec autorytetów, nieprzeciętnie inteligentne, a co najważniejsze: mają za zadanie dokonać znaczącej zmiany w świecie.
Nieposłuszne? Raczej uparte wizjonerki i wizjonerzy
Masz dziecko, które nie przyjmuje poleceń, bo „tak mówi mama” to za mało? A może gdy pytasz, czemu wrzuca brokuły za kanapę, słyszysz: „Bo próbuję nakarmić niewidzialnych przyjaciół z kosmosu”? Możliwe, że wychowujesz małe indygo. Dzieci indygo są niezależne, mają silne poczucie sprawiedliwości i… niekoniecznie odnajdują się w schematycznych systemach edukacyjnych. Nie są krnąbrne – one po prostu wiedzą lepiej. A przynajmniej im się tak wydaje. I być może mają rację!
Intuicja jak GPS z AI
Jeśli twoje dziecko potrafi rozpoznać fałszywego uśmiechniętego znajomego szybciej niż pies wyczuje kiełbasę w kieszeni teścia – to kolejny znak. Dzieci indygo często wykazują niezwykle rozwiniętą intuicję. Mówi się o nich, że są empatyczne, mocno wyczulone na emocje innych ludzi – usłyszą fałszywą nutę w czyimś głosie szybciej niż ty dostrzeżesz nieodebraną paczkę z paczkomatu. Często też interesują się tematami duchowości, reinkarnacji czy tajemnic wszechświata, zanim jeszcze nauczą się poprawiać przecinki w zdaniach.
Kreatywność? Podkręcona do maksimum!
Mówi się (i pisze książki), że dzieci indygo mają ponadprzeciętny poziom kreatywności. Pamiętaj, że to nie tylko oznacza malowanie smoka w tęczowych barwach czy tworzenie ekologicznej zbroi z kartonu po jajkach. To także nieszablonowy sposób myślenia, który może prowadzić do wynalazków, które zmienią świat… lub przynajmniej zapobiegną kolejnej katastrofie śniadaniowej. Jeśli twoje dziecko wpadło na pomysł, jak połączyć Lego, plastelinę i ładowarkę do telefonu – trzymaj je blisko.
Dzieci indygo w społeczeństwie: rewolucjoniści bez transparentów
Dla niektórych osób hasło „dzieci indygo” może brzmieć jak moda z nurtu ezo-new age, ale nie da się ukryć, że są wśród nas dzieci, które naprawdę odznaczają się na tle rówieśników. Ich niesamowita wrażliwość, opór wobec niesprawiedliwości i potrzeba zmieniania świata nie mieszczą się w tabelce z wywiadówki. Czy to misja zesłana z gwiazd, czy po prostu wyjątkowa osobowość – to już kwestia interpretacji. Ale zdecydowanie warto przyjrzeć się temu zjawisku bliżej. Przeczytaj więcej o dziećmi indygo i ich duchowych kuzynach w dalszych rozważaniach ekspertów od zjawisk niecodziennych.
Czy twoje dziecko to istota z gwiezdnego pyłu, wysłana z misją naprawy ludzkości? A może po prostu wyjątkowy maluch z dużą dozą wyobraźni i nieposkromionej ciekawości świata? Niezależnie od tego, jaka jest prawda (a może prawda leży między światami?), warto docenić każdą indygo-jednostkę za to, kim jest: niezależną, często błyskotliwą i zawsze intrygującą osobą. Może zamiast próbować ją dopasować, powinniśmy nauczyć się na chwilę patrzeć na świat przez jej pryzmat – odrobinę ciemnoniebieski, pełen wrażliwości i… absolutnie niezwykły.